KSF: Brak podstaw do ustalania antycyk. bufora powyżej poz. 0 proc.

Pomimo szybkiego tempa odbudowy aktywności gospodarczej ryzyko nadmiernej akcji kredytowej pozostaje niskie, więc w tych warunkach nie ma podstaw do ustalania wartości antycyklicznego bufora kapitałowego na poziomie wyższym niż 0 proc. – podał Komitet Stabilności Finansowej w opracowaniu.

„Obecnie, po spowolnieniu światowej i polskiej gospodarki na skutek pandemii, mamy do czynienia z silnym ożywieniem gospodarczym w Polsce. Pomimo szybkiego tempa odbudowy aktywności gospodarczej ryzyko nadmiernej akcji kredytowej pozostaje niskie. W tych warunkach nie ma podstaw do ustalania wartości antycyklicznego bufora kapitałowego na poziomie wyższym niż 0” – napisano.

W ocenie KSF nie ma przesłanek na zawiązanie bufora m.in. ze względu na poziom standaryzowanej luki kredytowej i innych wskaźników.

„Standaryzowana luka kredytowa wynosi -12,1 proc., co wskazuje, że nie ma podstaw do zawiązania bufora antycyklicznego. Podstawa taka wystąpiłaby, jeśli luka byłaby dodatnia i przekraczałaby 2 proc. Luka kredytowa liczona na wąskiej mierze kredytu wynosi -9,7 proc. i również nie niesie przesłanek do zawiązywania bufora antycyklicznego. Oszacowanie wartość luki kredytowej w wąskiej mierze uwzględniającej długość cyklu finansowego w Polsce również potwierdza, że nie ma podstaw do zawiązywania bufora antycyklicznego – wynosi ona -1,3 proc.” – napisano.

Luka kredytowa jest jedną z wielu zmiennych, które należy brać pod uwagę podejmując decyzję o związaniu bufora antycyklicznego. Jak podaje KSF, wiele krajów stosuje także zmodyfikowane podejścia, wykorzystując szerszy zbiór informacji. Zmienne, których monitorowanie zaleca z Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS), w III kwartale 2021 r. nie wskazują zdaniem KSF na konieczność zmiany poziomu bufora antycyklicznego.

ERRS zaleca także monitorowanie wskaźnika CISS (Composite Indicator of Systemic Stress).

„Wskaźnik bieżących napięć ma szczególne znaczenie w sytuacji, gdy jest on wysoki i jednocześnie inne wskaźniki (m.in. określające pozycję w cyklu kredytowym, wskazania z modeli wczesnego ostrzegania) dają przesłanki do zawiązania bufora antycyklicznego – w takim scenariuszu gospodarka prawdopodobnie mogłaby już znajdować się w fazie kryzysu, a tym samym związywanie bufora byłoby niezasadne. Z kolei wzrost wskaźnika CISS do wysokiego poziomu w sytuacji, gdy bufor byłby już zawiązany mógłby stanowić przesłankę do rozwiązania bufora. Od momentu wybuchu pandemii COVID-19 wartość wskaźnika CISS utrzymuje się na podwyższonym poziomie. Przesłanki do zawiązywania bufora, gdyby wskazywały na to inne wskaźniki, są zatem ograniczone” – pisze KSF.

Modele wczesnego ostrzegania również nie sygnalizują konieczności zawiązania bufora.

„W III kwartale 2021 r. wskazania z modeli wczesnego ostrzegania utrzymały się na poziomie zbliżonym do tych z okresów poprzednich (obserwowane od III kwartału 2020 r.), w których odnotowano spadek ryzyka wystąpienia kryzysu w średnim okresie, tj. od 1 do 4 lat. Modele wczesnego ostrzegania sugerują, że ryzyko to powróciło do poziomów bliskich okresom sprzed wybuchu pandemii COVID-19. W związku z tym, w obecnych warunkach nie ma przesłanek do zawiązania bufora antycyklicznego” – napisano.

Komitet w dn. 25 marca podjął uchwałę ws. rekomendacji skierowanej do Ministra Finansów dotyczącej utrzymania w I kwartale 2022 r. wskaźnika bufora antycyklicznego na poziomie 0 proc.

tus/ mfm/


Artykuły powiązane

Banki nie dmuchają na zimne przy udzielaniu kredytów

Kategoria: Usługi finansowe
W analizowanej w lipcu i sierpniu próbie ponad 700 firm odmowa udzielenia kredytów była bardzo rzadka i dotyczyła kilku proc. respondentów. W szczególności, marginalne było zjawisko odmowy finansowania dobrego projektu inwestycyjnego ze względu na nadmierną ostrożność banków.
Banki nie dmuchają na zimne przy udzielaniu kredytów

Plany budżetowe w Europie: brak rozbieżności, ale i brak koordynacji

Kategoria: Trendy gospodarcze
Wstrząs pandemiczny dotknął zarówno podażową, jak i popytową stronę gospodarki. Antykryzysowe działania w zakresie polityki fiskalnej nie były jednakowe w poszczególnych krajach strefy euro. W czasie, gdy potrzebne mogą być działania skoordynowane, obserwujemy niepokojący poziom niespójności strategii
Plany budżetowe w Europie: brak rozbieżności, ale i brak koordynacji