Autor: Michał Brzoza-Brzezina

Zastępca dyrektora Departamentu Badań Ekonomicznych NBP oraz profesor w Katedrze Ekonomii Ilościowej SGH

Nowy model – równowagi ogólnej

Nowatorskie wyliczenia NBP wskazują, że polski Produkt Krajowy Brutto zmniejszył się w tym roku z powodu zatrzymania akcji kredytowej dla firm zaledwie o około 1 procent, ale już o około 2,5 procent wskutek spadku eksportu. Pokazuje to model równowagi ogólnej, opracowany przez dr. Michała Brzoza-Brzezinę (na zdjęciu) i dr. Krzysztofa Makarskiego z Instytutu Ekonomicznego NBP. Model wzbudził zainteresowanie europejskiego świata nauki. Został zaprezentowany przez autorów w bankach centralnych Szwajcarii i Hiszpanii.
Nowy model - równowagi ogólnej

Michał Brzoza-Brzezina

Tekst wykładu wygłoszony w czasie konferencji „Wpływ zapaści kredytowej na polską gospodarkę”.

Credit-Crunch-in-Small-Open-Economy-M-Brzoza-Brzezina-K-Makarski (wykład w formacie PDF)

Model równowagi ogólnej z sektorem finansowym jest jednym z pierwszych na świecie, które pokazują, jaki wpływ  na rozwój przedsiębiorstw mają problemy sektora bankowego i jak się to później przekłada się na spowolnienie całej gospodarki. Model ekonometryczny opracowali dwaj naukowcy Instytutu Ekonomicznego NBP.

Dr Michał Brzoza-Brzezina jest dyrektorem Biura Badań Stosowanych NBP i adiunktem w Katedrze Polityki Pieniężnej SGH. Pracował w Europejskim Banku Centralnym i Narodowym Banku Austrii. Prowadzi prace badawcze z teorii pieniądza i polityki pieniężnej. Jest autorem licznych prac, opublikowanych w krajowych i zagranicznych pismach naukowych. Dr Krzysztof Makarski to pracownik  Biura Badań Stosowanych NBP i adiunkt w Katedrze Ekonomii SGH. Publikuje prace z dziedziny polityki pieniężnej, makroekonomii i teorii wzrostu.

– Modele równowagi ogólnej z sektorem finansowym są w początkowej fazie tworzenia. Szersze zainteresowanie nimi zaczęło się dopiero po wybuchu kryzysu – wyjaśnia Michał Brzoza-Brzezina.

Naukowcy z Instytutu Ekonomicznego swój model i płynące z niego wnioski prezentowali już w bankach centralnych Szwajcarii i Hiszpanii. Jak mówią, wzbudził tam spore zainteresowanie.

– Jego wyniki potwierdziły, że interwencja NBP, która zasiliła rynek międzybankowy w płynność, była potrzebna, a nawet niezbędna. Przedłużenie okresu, w którym banki nie udzielały kredytów przedsiębiorstwom, bo nie miały pieniędzy,  spowodowałoby jeszcze większe wyhamowania naszego wzrostu – twierdzi Michał Brzoza-Brzezina.

Według naukowców  na ostudzenie gospodarki znacznie większy wpływ niż wyhamowanie akcji kredytowej, miał spadek eksportu.

Seminarium, na którym Brzoza-Brzezina i Makarski objaśnili działanie modelu i wnioski z niego płynące, odbyło się w poniedziałek 16 listopada br. w Sali im. Grabskiego w NBP przy drzwiach otwartych.

Michał Brzoza-Brzezina

Tagi


Artykuły powiązane

Starzenie się ludności a ryzyko nadmiernie restrykcyjnej polityki pieniężnej

Kategoria: Badania pracowników NBP
Niska dzietność i rosnąca długość życia w większości gospodarek świata skutkują obniżaniem się naturalnej stopy procentowej. Istnieje ryzyko, że jeśli bank centralny – skupiając się tylko na krótko- i średniookresowej perspektywie – nie będzie brał pod uwagę konsekwencji długoterminowych zmian demograficznych, to jego polityka pieniężna może stać się zbyt restrykcyjna. Zwiększy to ryzyko wpadnięcia gospodarki w pułapkę deflacyjną.
Starzenie się ludności a ryzyko nadmiernie restrykcyjnej polityki pieniężnej

„Pieniądze zrzucane z helikoptera” jako opcja polityki pieniężnej

Kategoria: Trendy gospodarcze
Słaby popyt powoli staje się w Europie normą i ekonomiści zastanawiają się nad coraz bardziej niekonwencjonalnymi działaniami w polityce pieniężnej. Jednym z narzędzi, które nie było jeszcze stosowane, są tzw. „pieniądze zrzucane z helikoptera” (helicopter money), czyli jawne finansowanie deficytów rządowych przy pomocy polityki pieniężnej.
„Pieniądze zrzucane z helikoptera” jako opcja polityki pieniężnej

Trzy dekady strategii celu inflacyjnego

Kategoria: Polityka pieniężna
Mija 30 lat stosowania strategii celu inflacyjnego na świecie, która stała się jednym z najpowszechniej stosowanych reżimów polityki pieniężnej. Strategia ta zakłada wykorzystanie publicznego ogłoszenia poziomu celu inflacyjnego jako kotwicy nominalnej dla oczekiwań inflacyjnych.
Trzy dekady strategii celu inflacyjnego